1. Przygotowanie metalu
2. Zanurz w roztopionym cynku
3. Ostudzić, wykończyć i wysuszyć
4. Zarządzanie jakością
Wiele praktycznych zastosowań, takich jak transport wodny, rolnictwo, telefonia i instalacja wodno-kanalizacyjna, wymaga stosowania rur żelaznych ocynkowanych. Ze względu na swoją trwałość i odporność na korozję, ocynkowane rury żelazne nadają się zarówno do stosowania wewnątrz, jak i na zewnątrz. Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak powstają takie rzeczy? Te rury stalowe są bardzo trwałe i są popularne ze względu na ocynkowane projekty artystyczne, inżynieryjne i budowlane na całym świecie. Porozmawiajmy o tym samym dzisiaj! Poniżej znajduje się pełniejsze wyjaśnienie, jak wykonać rurę ocynkowaną.
Przygotowanie metalu
Rura żelazna jest całkowicie przygotowana na powierzchni. Metale nieszlachetne muszą przejść szereg procedur przed cynkowaniem. Wszystko to sprawia, że żelazko jest gotowe na kolejne kroki. Rury żelazne ocynkowane są zazwyczaj poddawane obróbce powierzchniowej w następujący sposób:
Zacznij od oczyszczenia stali roztworem chemicznym, który jest substancją żrącą, która usuwa cały olej, smar i kurz. Rurę żelazną zdejmuje się po usunięciu roztworu chemicznego wodą. Trawienie to metoda czyszczenia powierzchni metalowych w celu usunięcia plam rdzy, kamienia, zanieczyszczeń i metali nieżelaznych. Zgorzelinę walcowniczą, czyli częściej łuszczącą się powierzchnię stali walcowanej na gorąco, usuwa się poprzez trawienie rur w roztworach kwasowych. Po usunięciu roztworu trawiącego rura żelazna nie wymaga topnika. Chlorek amonowo-cynkowy często dodaje się do metali nieszlachetnych, aby zapobiec utlenianiu powierzchni po czyszczeniu.
Zanurz w roztopionym cynku
Wszystkie etapy procesu cynkowania są kluczowe, ale to właśnie ten konkretny etap i metoda czyni go tak popularnym. Temperatura kąpieli stopionego cynku otaczającej żelazną rurę wynosi około 449°C
Celsjusza lub 840 stopni Fahrenheita. W tym miejscu na powierzchni metalu nieszlachetnego wytworzy mocną i trwałą powłokę. Do czego się go używa? Związek ten, zwany cynkiem, zapobiega przenikaniu wody i tlenu do leżącego pod spodem metalu nieszlachetnego. Dodatkowo ma znaczący wpływ na odporność metalu na rdzę i korozję. Cynk stanowi ofiarę dla anody w kontakcie z warstwą zewnętrzną z powodu tarcia i pyłu. Aby kąpiele ze stopionego cynku były bardziej płynne i ograniczono ilość w żelaznej rurze zanurzeniowej, niektórzy producenci dodają ołów. Dodatkowo pomaga zatrzymać pływającą pianę. Niektóre firmy mogą stosować cynkowanie ogniowe, podczas którego metal nieszlachetny pokrywany jest wyłącznie farbą bogatą w cynk. Jednak obecnie najpowszechniejszą i często stosowaną metodą jest cynkowanie ogniowe. Od 1742 roku udowodniono, że zapewnia trwalszą, trwalszą i niewymagającą konserwacji powłokę metalową.
